Jij bent lief maar ik hoef geen kusje

Niet meer willen kiezen

Informatie & advies

050-5239494

Print pagina

De verschillende manieren waarop ouders of verzorgers met hun kinderen omgaan, kunnen leiden tot een ‘veilige’ of een ‘onveilige hechting’. Pleegkinderen, waarvan de ouder(s) niet of in wisselende mate hebben kunnen voldoen aan de vraag van het kind om contact en bescherming, ontwikkelen vaak een onveilige hechtingsrelatie met hun opvoeders.

De wijze waarop kinderen dat uiten kan verschillen: van vlak affectief gedrag tot uiterst brutaal gedrag. Voor pleegouders is het niet gemakkelijk een relatie met het pleegkind op te bouwen. Als er sprake is van een verstoorde ontwikkeling van het contact biedt Sherborne Bewegingspedagogiek de mogelijkheid om het onderling vertrouwen te herstellen.

‘Jij bent lief maar ik hoef geen kusje’

Eva (7) woont sinds eind 2010 bij pleegouders Cor en Gieneke. Cor is hoofd facilitaire dienst en Gieneke is gestart als kinderyogadocent in haar praktijk voor Yoga met je Kind & Kinderyoga. Cor en Gieneke waren weekendgezin voor Eva ter ontlasting van de pleegouders waar Eva toen verbleef. Eva werd uiteindelijk uitgeplaatst uit dit pleeggezin en mocht, tot grote vreugde van Cor en Gieneke, bij hen komen wonen. ‘De klik was er al vanaf het begin.’ Maar meer dan een plezierige klik bestond er niet tussen Cor en Eva. Eva was onwennig in de fysieke nabijheid van Cor en voelde bij aanraking aan als ‘een plank’. Voor Eva was het contact met Cor functioneel en doelgericht: hij bracht haar naar school, verzorgde haar en las voor. Met veel geduld en voorzichtigheid probeerde Cor op zijn manier Eva steeds opnieuw te benaderen, aan te raken of soms even te knuffelen. Met Gieneke was de band al langer zichtbaar en gemakkelijker. Het verschil werd gaandeweg steeds groter. Reden voor de pleegzorgbegeleidster om extra ondersteuning in te zetten om de hechting van Eva beter op gang te brengen. Van juli tot oktober 2011 werd Sherborne* ingezet. ‘Mijn verwachting was dat de band tussen Eva en mij zou verbeteren. Ik wil niet zeggen dat het slecht was, maar ik hoopte op meer binding met haar’, vertelt Cor.

Sherborne Bewegingspedagogiek is gericht op het vergroten van de ontwikkelingsmogelijkheden van een kind door middel van beweging. Hierbij wordt een verbinding gelegd tussen de lichamelijke, emotionele, sociale en relationele ontwikkeling van het kind. Dit gebeurt door middel van zogenoemde “relationship plays”, bewegingsspelletjes waarin het kind bewuster contact krijgt met zijn lichaam en kan onderzoeken en ontdekken hoe de band met een volwassene werkt. Door middel van speelse oefeningen krijgt het kind de beleving van vroegkinderlijke ervaringen die het heeft gemist, en kan deze omzetten in een positieve beleving. Hierdoor wordt oude pijn opgelost en gevoelens van veiligheid en eigenwaarde alsnog aangeraakt en opgebouwd. Met Eva waren de acht sessies voldoende om de band met Cor in gang te zetten. De spelletjes droegen bij aan het intensieveren van het fysieke contact, vergrootten het plezier van elkaars nabijheid en leerden Eva haar basisvertrouwen te verstevigen. Cor: ‘Tijdens de derde sessie pakte Eva vaker mijn handen vast, of raakte ze mij aan’. Ook verminderden de slaapproblemen bij Eva drastisch toen Gieneke ontdekte dat het stevig inpakken (bakeren) in een fleecedekentje in combinatie met ontspanningstechnieken bij het slaapritueel, een veilige en geruststellende uitwerking op het meisje hadden.

Herstel

De band tussen Eva en haar pleegouders loopt weer samen op. ‘Eva ziet mij nu staan. Als ik bijvoorbeeld een nacht niet thuis ben dan bel ik met haar en dan wil ze eigenlijk heel lang bellen, omdat ze het prettig vind om contact met mij te hebben.’ De laatste sessie staat nog steeds in zijn herinnering gegrift. Op de vraag aan Eva wie van haar pleegouders mee moest doen in het allerlaatste Sherbornespelletje, bleef het lang stil en kwam toen: ‘Ik kan niet meer goed kiezen’

Frouwke Loos, begeleidster Sherborne:

Doel van deze Sherborne sessies was het versterken van de hechting met de pleegouders. Sherborne heeft geholpen om de band tussen Eva en haar pleegouders te versterken en te verstevigen. Van de sessies werden videobeelden gemaakt die bekeken en besproken zijn samen met de pleegouders.

*De bewegingstherapie van de britse Veronica Sherborne (1922-1990) is gebaseerd op de ontwikkelingen van baby tot peuter waarbij gedragen, ondersteund, ingepakt gevoed en gewassen worden, de eerste gewaarwordingen zijn. Deze beïnvloeden het groeiproces van een baby.