Alles heeft nu meer een plekje gekregen.

Melina groeide op in een multiprobleemgezin: “Het gaat nu heel goed met me”

Informatie & advies

050-5239494

Print pagina

Dit is het verhaal van Melina (18 jaar). Zij heeft het niet zo getroffen in haar vroege leven: Melina groeide op in een multiprobleemgezin. Ze heeft in haar jeugd veel meegemaakt. Melina liep weg van huis toen ze dertien jaar was.

Ze heeft vervolgens vijf jaar in een pleeggezin gewoond. Daar heeft ze zich ontwikkeld van een brutaal en tegendraads meisje tot een meid die stevig in haar schoenen staat, heel gemotiveerd aan haar opleiding werkt, een leuke vriend heeft en werkt aan haar toekomst. Aan het woord zijn Melina zelf en de pleegzorgbegeleider van het pleeggezin, Ineke Frederiks.

Ik wist dat ik daar weg moest

Melina: “Ja, het was geen fijn thuis. Ik was degene die voor mijn zusjes zorgde, terwijl ik zelf nog een kind was. Er was geen geld voor eten, er waren niet genoeg bedden. Ik sliep in een bed samen met een van mijn zusjes. Ik had een hele grote mond, ook op school. Het werd echt akelig thuis, toen ik mijn moeder verteld had over seksueel misbruik. Toen wist ik dat ik daar weg moest. Via een vriendin van moeder ben ik het huis ontvlucht en ben ik naar de politie gegaan. Ik kwam in een opvanghuis terecht en daarna bij Piet en Gerda.”

Een gouden pleeggezin

Ineke Frederiks, pleegzorgbegeleider: “Piet en Gerda zijn een gouden pleeggezin. Naast hun eigen – inmiddels volwassen – kinderen hebben ze in de 25 jaar dat ik hen ken talloze pleegkinderen voor korte of langere tijd opgevangen en een liefdevol thuis gegeven. Toen ik hoorde dat Melina in hun gezin werd geplaatst, wist ik dat het goed zou komen met haar.

Voor Melina was het een enorme overgang. Piet en Gerda zorgen voor structuur en hanteren regels; dat was nieuw voor Melina. Zij was gewend om de hele dag te snoepen, bij Piet en Gerda mocht ze dat niet. Daar kreeg ze volwaardige, gezonde voeding. Ook al moest Melina eerst wel wennen, toch wilde ze niet meer terug naar haar moeder. Ze heeft dat zelf bij de Raad voor Kinderbescherming bepleit en ze mocht bij Piet en Gerda blijven. Ze heeft er tot haar achttiende gewoond.”

Een gouden pleeggezin

Ineke Frederiks: “Ik ben er voor de pleegouders. Want het is niet altijd eenvoudig om een pleegkind in huis te hebben, ervoor te zorgen, te stimuleren en te ondersteunen. Ik doe wat pleegouders willen dat ik doe. Ik bemiddel tussen pleegouders en instanties, zoals Bureau Jeugdzorg. Ik help met het geven van informatie en praktische pedagogische tips. Wat ik ook heel belangrijk vind is om pleegouders in contact te brengen met andere pleegouders. Die persoonlijke contacten, die kunnen zoveel betekenen. De pleegouders moeten het doen, iedere dag weer: 24 uur per dag zijn zij er voor de pleegkinderen. Dat is niet niks. Ik zie het als mijn taak om hun te helpen dat prettig vol te houden.”

Ik at bijna niet meer

Melina: “Natuurlijk is het niet allemaal gemakkelijk geweest. Toen ik bij Piet en Gerda kwam, was ik nogal stevig. Door het gezonde eten dat ik in het pleeggezin kreeg, viel ik vanzelf af. Maar ik zat niet lekker in mijn vel en ik wilde nog meer afvallen. Mijn pleegmoeder ontdekte dat ik bijna niet meer at. Zij hebben toen ook met de pleegzorgbegeleider gesproken, want ze maakten zich zorgen om mij. We  hebben veel gepraat en we besloten dat het beter voor me was om in therapie te gaan. Ik moest leren om met mijn gevoelens om te gaan. Het heeft nu allemaal wel een plekje gekregen. Ik kan er nu goed over praten, ook al blijft het een teer punt.”

Ik leerde dat het anders kon

Melina: “Piet en Gerda hebben mij zoveel geleerd. Ik had een hele grote mond toen ik daar kwam wonen. Op school wisten de leraren zich geen raad met me. Ik leerde dat het ook anders kon. Vroeger bij mijn moeder deed iedereen maar waar hij zin in had, ik kon niet eens met mes en vork eten. In het pleeggezin waren ze er voor me. ’s Avonds om acht uur zaten we gezellig met elkaar op de bank tv te kijken met thee en een koekje. En kwam ik thuis uit school, dan was er iemand die naar mijn verhaal luisterde. Ik heb mijn VMBO-diploma gehaald en ik zit in het tweede jaar van de MBO-opleiding administratief medewerker. Ik doe nu niveau 2, maar ik wil graag nog niveau 4 halen. Eigenlijk wil ik iets creatiefs doen, ik hou van tekenen, fotograferen en sites bouwen. Daarvoor kun je de opleiding multimedia doen, maar dat kan niet op niveau 2. Dus ga ik eerst maar eens deze opleiding afmaken, dan zie ik wel verder. Ik loop stage bij een bedrijf als administratief medewerker, maar mijn baas laat me ook sites maken. Dat vind ik echt super.”

Ik wilde mijn eigen leven inrichten

Melina: “Ik heb het fijn gehad bij mijn pleeggezin, maar toch wilde ik op mijn achttiende zelfstandig gaan wonen: mijn eigen leven inrichten. Via de huisbaas van een pleegbroer is het me gelukt een kamer in Groningen te vinden in een buurt waar veel studenten wonen. In het begin was het nog wel wennen, helemaal in mijn eentje vanuit zo’n druk gezin met allemaal kinderen, maar na een paar weken had ik alles wel op orde.

Ik heb dankzij Piet en Gerda nu ook weer veel contact met een oom en tante van vaderskant. En ik heb al een paar jaar een vriend, die ik elk weekend zie. Elke donderdag fitnessen we samen. Hij doet de HBOopleiding Fiscale economie in Groningen. Verder spreek ik regelmatig af met vriendinnen. Ik ben heel trots op wat ik bereikt heb. Ik heb mijn leven weer op de rails. Het gaat heel goed met me.”

Een prachtmens

Ineke: “De pleegouders hebben veel voor Melina betekend. Ze hebben haar laten voelen dat ze er mag zijn, ze hebben haar een warm nest gegeven. Maar Melina heeft ook haar eigen wilskracht ingezet om zich te ontworstelen aan haar verleden. Dankzij de liefde van het pleeggezin en haar eigen levenskracht is Melina een prachtmens geworden.”