Je bent net zo'n leraar geworden.

Grenzen stellen: “Je bent net zo’n leraar geworden.”

Informatie & advies

050-5239494

Print pagina

Lenie en Cock Kleiweg hebben een pleegdochter van zes en twee pleegzonen van 3 en 7 jaar. Hun oudste zoon van 19 is net op wereldreis gegaan en thuis wonen nog drie dochters in de leeftijd van 17, 14 en 10 jaar. Volgens Cock waren ze beide vrij makkelijk in de opvoeding, maar zijn ze met de komst van de pleegkinderen heel bewust bezig met stellen van grenzen. Lenie: “De jongetjes hadden bijvoorbeeld geen benul van de waarde van goederen. Om te voorkomen dat er van alles kapot gaat, moet je ze leren er voorzichtig mee om te gaan.”

Cock vertelt dat hij zich niet had gerealiseerd toen hij aan pleegzorg begon dat hij geregeld als een politieagent door het huis loopt. “Wij waren naar ons idee helemaal niet streng. Het was bijvoorbeeld nooit een probleem dat iemand onder het eten even van tafel liep. Maar het wordt anders als er zeven personen rond gaan wandelen. We scheppen het eten tegenwoordig ook op. Als je dat aan de kinderen zelf overlaat, gebeurt het dat eentje wel heel veel op zijn of haar bord laad.”

Lenie: “Ongemerkt zie je in je huis dat je steeds meer bezig bent met grenzen stellen. De jongetjes staan bijvoorbeeld zomaar op de prullenmand die daar kapot van gaat. Laatst was er eentje met een föhn bezig die hij zo op het tapijt had laten liggen, zonder hem uit te doen. Onze dochters van 14 en 10 slapen bij elkaar op de kamer die kunnen de deur op slot doen als ze niet willen dat iedereen in- en uitloopt.”

Ook douchegewoonten en het kijken naar de televisie zijn veranderd. Cock: “Jongens en meisjes gingen door elkaar in bad, maar dat hebben we wel aangepast. Wij zijn helemaal niet preuts maar je weet ook nooit precies wat voor verleden de pleegkinderen hebben. Op de televisie komen geen horrorfilms. Een van de kinderen komt heel bruut en stoer over maar als hij zo’n film ziet dan krijgt hij ’s nachts nachtmerries.” Het blijft in deze schipperen, want de films waar hij nu naar kijkt, zoals de teletubbies, vinden de anderen weer niks aan.

Hoe het komt weten Lenie en Cock niet, maar als de kamer en het erf helemaal zijn opgeruimd, kan het binnen vijf minuten overal weer vol met speelgoed, tijdschriften of kleding liggen. Cock: “De jongsten vinden het fantastisch om te worden ‘gejonast’. Als ze opruimen gaan we ze ‘jonassen’. De kinderen hebben plezier en intussen ben je bezig met opruimen.”

Buitenshuis is het ook grenzen stellen geblazen. Lenie zat een keer in de trein toen één van de jongens zomaar op iemand zijn laptop ging meekijken. “Normen en waarden zijn we bijna dagelijks aan het bijbrengen.” Cock voelt zich ook net een leraar. “Continue zeg je dit mag niet, dat mag niet. Dat geldt natuurlijk ook voor gevaar rond de boerderij. Je benadrukt dat ze goed moeten uitkijken voor vrachtwagens of als je met de tractor of andere machines in de weer bent. Haast nog meer als bij je eigen kinderen, die met de gevaren zijn opgegroeid.”

Nooit hadden ze gedacht dat ze er over na zouden denken om de kast met voorraad op slot te doen. “Onder het bed vinden we geregeld snoeppapiertjes en koekverpakkingen. Dat is heel menselijk, want ik hoorde van de buren dat ze één keer per jaar voor het afval onder het bed wel een container kunnen huren.”

Aandacht verdelen

Lenie gaat wel eens met haar dochter alleen op stap. ‘s Avonds zorgen ze er voor dat de jongsten op tijd op bed liggen, zodat iedereen nog even drie kwartier voor zichzelf of alle rust voor elkaar heeft. “We praten er met onze eigen kinderen geregeld over en luisteren ook naar hen als er irritaties ontstaan. Als ze met z’n allen naar school fietsen moet je heel erg op een van de jongetjes letten. Hij is erg aan het uitdagen en luistert slecht. Daar wil ik de meiden niet mee belasten. Aan de andere kant, als er bijvoorbeeld aan tafel iets gebeurt zijn er nog drie die commentaar leveren. Het lijkt soms wel of de jongetjes zeven moeders hebben.”

Tips

  • Pleegkinderen moeten vaak nog heel veel leren, daar kunnen ze niets aan doen.
  • Met humor bereik je vaak meer dan met straf.
  • Neem kinderen apart om de aandacht te verdelen.