Een zoektocht tussen vasthouden en loslaten

24-uurs behandelgroep

Een zoektocht tussen vasthouden en loslaten

Algemene vragen

050-5239494

Print pagina

‘Hij moet op eigen benen leren staan’

Mark is een vrolijke slimme jongen met veel kwaliteiten. Op het eerste gezicht houdt hij zich goed staande, maar wie verder kijkt ziet ook een impulsieve jongen die veel moeite heeft om vrienden te maken en om structuur in zijn leven aan te brengen. Sinds kort zit Mark (15) door de week bij de 24-uursbehandelgroep van Elker. Moeder Janneke vertelt over haar zoektocht tussen vasthouden en loslaten.

‘Als moeder wil je je kind beschermen totdat hij klaar is om zijn vleugels uit te slaan. Het was voor ons dan ook een moeilijke beslissing om Mark bij Elker te plaatsen. Toen hij een paar keer echt over de schreef ging, kwam het besef dat we hem kwijt zouden raken als we niks zouden doen. Dat gaf de doorslag. Ik heb liever dat we nu botsen en worstelen, dan dat het over een paar jaar helemaal misgaat en we hem kwijt zijn.

In het gedrang
Terugkijkend wist ik eigenlijk al heel vroeg dat er iets niet klopte. Mark was een heel onrustige baby en op de kleuterschool ontwikkelde hij al wat tics, maar de echte problemen kwamen in groep 5/6. Zijn tics werden erger en hij had veel hulp van ons nodig om mee te komen op school. Hij had wel wat vriendjes, maar hoorde er toch nooit helemaal bij. Alles bij elkaar hebben we toen bij Accare aangeklopt. Daar constateerden ze ADHD en Gilles de la Tourette. Na lang wikken en wegen hebben we er toen voor gekozen om Mark het medicijn Ritalin te geven. Dat hielp hem. In een half jaar tijd had hij zijn rekenachterstand ingelopen en hij kwam de lagere school redelijk door. Op de middelbare school kwam hij in een leuke klas. Hij kon goed meekomen, maar had daarvoor wel continu sturing nodig. Dat gaf veel strubbelingen, het was heel intensief. Alles kwam in het gedrang: Mark en zijn toekomst, maar ook wijzelf en onze andere twee kinderen.

‘Ik heb liever dat we nu botsen en worstelen, dan dat het over een paar jaar helemaal misgaat’

Ruimte om zelf dingen te doen
Inmiddels hadden we al hulp van Elker. Een gezinsbegeleider kwam bij ons thuis. Dat was heel prettig. Hij praatte veel met Mark, probeerde echt inzicht te krijgen in hoe hij denkt. Uiteindelijk hebben we besloten dat het voor iedereen het beste was om Mark naar de 24-uursbehandelgroep te sturen. Hij zit er nu 6 weken. Ze observeren hem en kijken ook of de diagnoses die gesteld zijn nog kloppen. Voor Mark zelf gaat een wereld open. Wij zijn altijd heel beschermend tegenover hem geweest. Misschien wel te beschermend. Hij moet op eigen benen leren staan. Bij Elker geven ze hem meer ruimte om zelf dingen te doen. Soms lukt dat, soms ook niet. Maar zo komt hij er wel achter wat hij kan.

Goede hoop
Bij ons in huis is het stil, maar het geeft ook rust en tijd voor onze andere jongens. Als Mark vrijdags naar huis komt, hebben we weer frisse moed voor het weekend. Langzamerhand krijgen we weer een beetje vertrouwen, al besef ik maar al te goed dat we nog een lange weg te gaan hebben. Je hoort dat mensen met hun aandoeningen leren leven, dat ze hun leven zo inrichten dat het goed gaat. Ik heb goede hoop dat dat Mark met de juiste hulp gaat lukken.’

De namen zijn in het kader van de privacy gefingeerd.  Dit artikel is eerder geplaatst in een E-magazine van Elker.

24-uurs behandelgroep

Dit is een intensieve behandelsetting van Elker die wordt ingezet als een tijdelijke vervangende opvoed- en behandelomgeving noodzakelijk is.