De dag van Coördinerend pedagogisch medewerker MKD

De dag van ...

Informatie & advies

050-5239494

Print pagina

Coördinerend pedagogisch medewerker MKD Veendam

Even voor zeven. De wekker! Mijn zoontje slaapt nog en mijn vriend is al een paar uur aan het werk en ik zeg nog even ‘snooze’. Maar niet voor lang. De kleine jongen wordt wakker en ik dus ook. Ik vertel hem dat hij nog even in bed mag spelen. Na het aankleden gaan we eten. Rond acht uur is Eppo terug van zijn werk en ik vertrek naar Veendam.

Half negen. Op het MKD. Van ons team zijn Marije en ik als vaste medewerkers aanwezig samen met stagiaire Marleen. Er zijn vandaag zeven kinderen. We stemmen af welke therapieën er zijn en wie zich op welk kind richt.

Negen uur. De kinderen worden gebracht met de taxi of door de ouders. Jasjes, tasjes en communicatieschriftjes op orde. De kinderen zitten aan tafel met wat drinken. We laten de dagkalender zien met de pictogrammen, zodat ze de structuur van deze dag begrijpen.

Kwart over negen. Sommige kinderen gaan individueel aan de slag met de drie ‘werkdozen’ die we voor ze klaar hebben staan in hun eigen prikkelarme hoek. Elke doos bevat één taak die ze zelfstandig proberen uit te voeren. Op volgorde. Twee kinderen volgen een individuele daglijn omdat ze zo prikkelgevoelig zijn.

Tien uur. Plassen, handenwassen, fruitmoment en drinken! Aansluitend gaan twee kinderen buiten spelen. Aan het einde van de ochtend gaat het even mis, een goed leermoment. Berna en Charlotte van vier en vijf krijgen ruzie om een step. Ik praat met beiden en probeer of Charlotte kan begrijpen dat Berna het niet leuk vindt als haar step wordt afgepakt. Berna kijkt me aan met een lege blik: ‘ik begrijp jou niet’.

Half elf. Pizza’s maken met de kinderen. Ze mogen zelf de pizza’s beleggen met dingen die ze lekker vinden. En dan straks maar afwachten of ze na het bakken daar nog zo over denken! Ik heb daarna even een half uur pauze en om half 12 sta ik weer op de groep. Ik verdeel mijn aandacht zo eerlijk mogelijk over de kleine Eva die zo stil en verdrietig is en de kleine autistische Ben die hartverscheurend zit te huilen omdat hij nog niet van de trapauto af wil. Ik zet de timetimer voor hem. Als de wijzer het aangeeft moet hij echt van de auto af. Deze duidelijke benadering werkt.

Twaalf uur. Handjes wassen, pizza eten. Een paar kinderen vinden bij nader inzien dat ze het verkeerde gekozen hebben. Het leven is moeilijk soms! Goed dat er nog brood is. Terwijl de kinderen hun tanden staan te poetsen komen de collega’s binnen die de groep vanmiddag draaien, zodat wij nu dingen buiten de groep kunnen doen.

Eén uur. Achter een van de beschikbare computers check ik mijn mail. Dan bel ik de moeder van Stefan en de nieuwe school van Stefan voor een follow-up onderzoek. Moeder is heel tevreden over het MKD en SBO De Baldakijn vindt het terecht dat we Stefan hebben verwezen. Ik werk het verslag uit. Dan bel ik Sjoukje Kuipers van peuterspeelzalen Oldambt. We organiseren een voorlichtingsbijeenkomst voor peuterspeelzaalleidsters bij ons MKD in mei. Ik stel voor de groep te beperken tot 15 mensen, dan hebben we ook wat tijd om echt met elkaar te praten. We krijgen steeds vaker vragen uit het ‘voorliggende veld’. Dan nog werkoverleg met Unit hoofd Joset over roostertechnische zaken.

Kwart over 3. Even de kinderen uitzwaaien en dan storten we ons in het multidiscilinair overleg onder leiding van gedragswetenschapper Christine Lawant. Er worden twee kinderen besproken. Alle aspecten worden belicht. De groep, contact met ouders, de indrukken van de behandelaars. We proberen het toekomstperspectief helder te krijgen. Bij de kleine Stefan besluiten we dat er toch nader onderzoek door de kinderpsychiater nodig is.

Half vijf. Tijd om naar huis te gaan, kind van de crèche halen, eten koken. Als ik niet zwanger zou zijn, zou ik nog wat leuks gaan doen. Maar voor nu? Gewoon lekker uitgeteld met de beentjes omhoog op de bank!