Deden we het wel goed met Tijn?

Brief van ouders

Informatie & advies

050-5239494

Print pagina

Wij kijken terug op een bijzonder jaar. Wie had ooit gedacht dat wij te maken zouden krijgen met jeugdzorg? Daar hebben we nu wel een andere kijk op.

Bij de opvoeding van Tijn vroegen we ons vaak af of we wel het juiste deden, hem goede feedback gaven. Waren we niet te “slap”, moesten we hem niet meer confronteren met de gevolgen van zijn gedrag i.p.v. oplossingen voor hem te bedenken enz.

Toen vorig jaar, na een opbouw in onze bezorgdheid, uiteindelijk Adam (onze begeleider) de deur binnenliep, waren we alleen maar blij met hulp van buiten. Adam bracht rust, overzicht in een brij van negatief gedrag waardoor Tijn steeds meer problemen tegenkwam op school en in de relatie met ons. Voor ons was het moeilijk prioriteiten te vinden. Alles leek een probleem te zijn geworden. Tijn vond het fijn dat Adam kwam, hij luchtte zijn hart bij een buitenstaander die volkomen te vertrouwen was en het beste met hem voor had.

Vanaf het begin was ik, naast bezorgd, heel blij dat Tijn zo duidelijk het signaal had gegeven dat het niet goed ging met hem en hulp wilde accepteren.

We weten nog goed dat Adam zei: “misschien moet Tijn eerst flink geconfronteerd worden met de gevolgen van zijn gedrag.” Het was voor ons heel moeilijk om een situatie bewust uit de hand te laten lopen. Tijn heeft daar uiteindelijk zelf wel voor gezorgd door te gaan spijbelen. Hij kreeg te maken met consequenties vanuit leerplicht, Halt en school.

Eelco gaf ons een heerlijk gevoel van optimisme door zich telefonisch aan te bieden als coach van Tijn, met de woorden: Hoi ik ben Eelco en ik heb het geluk jullie Tijn te mogen begeleiden.

Tijn had ook in Eelco vertrouwen en we denken dat de begeleiding door Eelco vooral goed is geweest als contact met de buitenwereld. De begeleiding was gericht op Tijn en alles wat voor hem van belang was: het contact met school en de mogelijkheid om problemen te bespreken.

Bij Tijn ontstond toen al redelijk snel het gevoel dat jeugdzorg een te zware inzet was. De problemen waren niet zo groot en goed door hem zelf op te lossen, vond hij. Ook daar is goed naar geluisterd door ruim de tijd te nemen waarin hij nog wel een beroep kon doen op Eelco, zonder de verplichting van een vaste afspraak.

Dit was voor Tijn een opluchting , hij heeft sowieso al moeite met dingen die ‘moeten’ en vond het uiteindelijk niet meer nodig.

Nu hebben we thuis weer een gezellig en blijmoedig kind. Natuurlijk met een aantal opvallende kenmerken maar dat is Tijn.

Door de onderzoeken van OCRN waarbij kenmerken zijn gevonden die wij altijd al bij hem zagen, zijn wij ons beter bewust van hoe we met Tijn om zullen moeten gaan. Dit om hem zo goed mogelijk te helpen alleen verantwoordelijkheid te gaan dragen. Hij is nu beter in staat te reflecteren op zijn eigen gedrag. We kunnen nu rustig zeggen: Tijn nu vertoon je echt een autistisch gedrag of dit is erg impulsief enz. Tijn is zich meer bewust van zijn gedrag en wat het kan oproepen. In de vakantie heeft hij op een dinsdag de knop omgezet wat betreft het liegen en we moeten idd constateren dat hij veel eerlijker is geworden.

Zo nu en dan kan hij pittig uitspatten maar we houden ons dan altijd aan de afspraak van Adam: eerst 10 minuten afkoelen en dan overleg. Dat werkt.

Van ons krijgt hij veel meer vrijheid en daar gaat hij heel redelijk mee om.

Vlak voor de vakantie werden we door school gebeld omdat ze zagen dat zijn gedrag wat terugviel en na de vakantie hebben we een afspraak met de mentor en de zorgcoördinator gemaakt om te voorkomen dat er weer onrust ontstaat.. Tijn weet beter te vertellen wat zijn rol is maar er zal toch ook altijd een deel zijn waarin hij niet in staat is om te gaan met feedback. Het is eigenlijk al knap van hem dat hij kan vertellen wat school vermoedelijk als onrustbron ziet. Niet dat hij het daar mee eens is, hoor! Maar toch! Tijn blijft Tijn, eigenzinnig en autonoom.

Bram en Annemarie