Ze gaven mij deze kans, dus ik pak hem.

Blij met de kans om te leren als ouder

Informatie & advies

050-5239494

Print pagina

Ineke Beerda (34) woont in de polder bij Uithuizen, Noord-Groningen met haar man Wilco, zoon Siebe van acht en dochter Nynke van vijf. Naast hun woning een moderne stal vol fokstieren die hun kwaliteit als vader nog moeten bewijzen. In huis een praktische ongekunstelde inrichting en een onbelemmerd uitzicht over akkers en velden. Ineke vertelt Elker over haar ervaringen met de oudercursus ‘positief opvoeden’ die zij dit voorjaar volgde in het buurthuis van Uithuizen.

Hoe kwam je ertoe een oudercursus te doen?

Wij kregen op school een foldertje mee over de cursus en ik dacht direct: dit is iets voor mij. Ik zat al een tijd lang met mijn zoon van acht in een negatieve spiraal. Wij botsen nogal. Ik werd er ongelukkig van, maar wist niet hoe ik eruit moest komen. Ik had wel het gevoel dat ik iets fout deed. Soms dacht ik: wat als Siebe groter wordt en zelf kinderen krijgt? Zou ik de kleinkinderen dan nog wel mogen zien? Zover draafde ik in gedachten al door.

Vonden mensen in je omgeving het een goed idee?

De reacties waren gemengd. Mijn man vond het prima dat ik het wou doen, maar vond het niks voor hemzelf. Mijn ouders en schoonouders vonden het een beetje overdreven, die hebben zoiets van: dat hadden wij toch vroeger ook niet! En op school vonden veel ouders het denk ik bedreigend overkomen. Ook vanwege het feit dat er een indicatie van Bureau Jeugdzorg noodzakelijk is om de training te bekostigen.

Vonden mensen in je omgeving het een goed idee?

Ja, ik denk - ze geven me deze kans, dus ik pak hem aan.

Hoe verliep de eerste van de vier groepsbijeenkomsten?

Wel spannend want je bent met wildvreemden bij elkaar. We begonnen ermee dat we ons eerst zelf aan één ander voorstelden. Die persoon stelde jou dan aan de groep voor. Daardoor gingen we heel goed naar elkaar luisteren. Vanaf dat moment besefte ik dat ik me wel moest gaan openstellen.

Hoe wist je waar je aan moest werken?

De eerste les hebben we een vragenlijst ingevuld. Dat was een begintest. Bij mij kwam eruit dat mijn beide kinderen normaal zijn. Dus het probleem lag bij mij, zeg maar! Dat wist ik dan. Ik vond dat niet erg, het was meer een bevestiging van wat ik al dacht. Ik denk, dat wordt werken aan jezelf.

Had je geen last van schaamte?

Ik vond het juist fijn om met andere ouders over de opvoeding te praten. We speelden samen op een gegeven moment ook elkaars huiselijke conflicten uit. En dan merk je dat de anderen net zulke problemen hebben als jij en dat ze hun kind ook wel eens een pak voor de broek geven als ze het niet meer weten. Dat heb ik ervaren als een steun. Je werd niet veroordeeld.

Wat heb je geleerd van de cursus?

Ik heb geleerd dat het verschil bij opvoeden in kleine dingen zit, dat je de sfeer in huis veel fijner kunt houden als je regelmatig complimenten geeft voor wat je kinderen goed doen. Tof dat jullie zo fijn zitten te tekenen, mooi dat jullie zo goed stil waren. Laat eens zien hoe goed je dat al kan. En ook dat je van tevoren afspraken kunt maken met kinderen over wat de bedoeling is, zodat ze ook weten wat er gevraagd wordt.

Wat heb je geleerd van de cursus?

Ja dat gaat dus verbazend goed. Wij zijn bijvoorbeeld naar een pretpark gegaan. Dat werd meestal ruzie, maar nu hadden we het voorbesproken met de kinderen. Een van de afspraken was: niet boos gaan doen. Ze mochten ook zelf hun eigen straf kiezen als ze hun woord niet zouden houden, Siebe bedacht dat hij een week aan papa’s zweetsokken moest ruiken, maar daar hebben we even snel wat anders voor bedacht…

En hielp het?

We waren er net en het werd meteen alweer ruzie. Siebe wou in een toestel, Nynke ook en allebei het eerste. Vroeger zou ik dan een van beide gelijk hebben gegeven of zelf boos worden, maar nu kon ik zeggen: we hadden afgesproken dat we niet boos zouden doen. Kiezen jullie maar hoe je het gaat doen en anders gaan jullie geen van beiden in een attractie. Toen kozen ze eieren voor hun geld en gingen ze overleggen en kwamen ze er samen uit. Dat vond ik super.

Ben jij nu een ideale moeder?

Nou, nee. Ik val vaak genoeg terug in mijn oude gedrag. Als ik moe ben heb ik soms gewoon geen zin aan ‘dat positieve gedoe’ en dan denk ik, ze moeten gewoon doen wat ik zeg. Maar ik merk dat ik dat zelf weer op mijn brood krijg, de kinderen gaan zich dan meteen slechter gedragen. Dus ik probeer het wel vol te houden, het is een nieuwe manier van doen, daar moet je aan wennen.

En je man? Die was eerst niet zo overtuigd?

Die ziet het nu anders. Hij merkt dat de sfeer in huis beter is geworden. Vroeger als hij van z’n werk kwam dan begon ik eerst een heel verhaal over wat Siebe allemaal had uitgevreten die dag. En nu vraag ik mijn man: hoe was je dag?

En het contact tussen jou en de kinderen?

Nynke moet wat wennen aan de nieuwe situatie, maar Siebe is aanhankelijker geworden. Als ik vroeger een kus van hem wilde, duwde hij me weg. Nu komt hij soms spontaan op me af voor een knuffel. En nou denk ik, goh, als ik eerder had geweten dat er zo’n cursus bestond als deze dan had ik die graag al veel eerder gedaan.”